ارزیابی جدید سازمان «ریچ» (REACH) با حمایت سازمان ملل متحد نشان میدهد که در ۵۳ درصد مناطق افغانستان، سوءتغذیه رو به افزایش است و در ۴۴ درصد مناطق، شمار موارد سوءتغذیه در سه ماه گذشته دو برابر شده است.
بر اساس این ارزیابی، به دلیل افزایش بیسابقه قیمت مواد غذایی در کشور، ناامنی غذایی نیز افزایش یافته است. میزان افزایش سوءتغذیه در پنجشیر ۸۹ درصد، در فاریاب ۸۵ درصد و در لغمان ۸۳ درصد ثبت شده است.
این بررسی از تاریخ ۱۰ می تا ۷ جون در ۴۰۱ ولسوالی افغانستان، بر اساس ۱۲ هزار و ۸۵۴ مصاحبه و اطلاعات منابع معتبر محلی انجام شده است.
این گزارش میگوید که ۲۱.۹ میلیون نفر، که حدود ۴۵ درصد جمعیت کشور را تشکیل میدهند، به کمکهای فوری بشردوستانه نیاز دارند. همچنین، ۵۵ درصد مناطق در ۳۰ روز گذشته از افزایش قابل توجه قیمت مواد غذایی و ۶۳ درصد مناطق از افزایش ناگهانی قیمتها در بازارهای محلی خبر دادهاند.
در ۸۷ درصد مناطق، مردم به دلیل کاهش درآمد و کمبود مواد غذایی، مجبور به فروش داراییها و مواشی خود شدهاند. در همین حال، ۶۵ درصد مناطق ناامنی غذایی را یک مشکل جدی عنوان کردهاند. ۲۵ درصد مناطق گفتهاند که بیشتر باشندگان آنها در جریان یک ماه گذشته به غذای کافی دسترسی نداشتهاند.
این ارزیابی نشان میدهد که در ۶۰ درصد مناطق، کودکان برای تأمین هزینههای خانواده به انجام کارهای سنگین وادار شدهاند.
مشکلات اقتصادی نیز به عنوان یکی از عوامل مهم بیجاشدن مردم از محل زندگیشان عنوان شده است. ۸۰ درصد مناطق مشکلات مالی و ۷۹ درصد مناطق بیکاری و فقر را از عوامل عمده ترک محل سکونت توسط مردم دانستهاند. کمبود مواد غذایی، خشکسالی، نبود خدمات اساسی، درگیریها و سیلابها نیز از دیگر عوامل بیجاشدگی عنوان شدهاند.
این گزارش همچنین به بازگشت اجباری مهاجران افغان از ایران و پاکستان اشاره کرده است. نزدیک به نیمی از مناطق مورد بررسی گفتهاند که مهاجران بازگشته از این دو کشور را پذیرفتهاند؛ اما ۵۷ درصد مناطق گفتهاند که افراد بازگشته پس از بازگشت، هیچگونه کمک بشردوستانه دریافت نکردهاند.
نیازهای مردم همچنین در پی وقوع سیلابها افزایش یافته است. ۱۵ درصد مناطق از تخریب خانهها در نتیجه سیلابها خبر دادهاند و ولایتهای ارزگان، سمنگان و بغلان به عنوان بیشترین مناطق آسیبدیده معرفی شدهاند.
در بخش صحی نیز کمبود دوا و تجهیزات طبی، هزینههای بلند درمان و نبود پرسونل مسلکی صحی از جمله مشکلات عمده عنوان شدهاند. ۱۷ درصد مناطق گفتهاند که زنان به دلیل فاصلههای طولانی و محدودیتها، دسترسی آسان به مراکز صحی ندارند.
ارزیابی «ریچ» در حالی از وخامت وضعیت بشری در افغانستان خبر میدهد که در سه ماه گذشته، تنها ۲۹ درصد مناطق مورد بررسی از دریافت کمکهای بشردوستانه خبر دادهاند؛ این رقم در ماه مارچ ۳۷ درصد بود.
نویسنده:سعید سمیر
